ولله که شهرِ بی‌تو مرا حبس می‌شود ... آوارگیِ کوه و بیابانم آرزوست

می‌پری که بپرانی او را از سرت ، اما ،

این وسط تنها چیزی که از سرت می‌پرد هوشیاری‌ست ...